Samos

Obok wymienionych wysp głównych na granicy z Turcją, Samos i Kretą znajduje się jeszcze 151 mniejszych. Najbardziej znaczącymi są Lipsi, Agathonisi, Pserimos, Kastellorizo, Levitha, Giali, Kinaros. 26 wysp jest zupełnie niezamieszkałych. Główne bazy czarterowe znajdują się na Rodos i Kos, ponadto na północy – na Samos (port Pythagorion) oraz na zachodzie – na Paros (port Paroikia).
Dodecanese to wierzchołki podwodnych gór – dlatego też na ich szczytach znaleźć można muszle i pancerze skorupiaków. Wyspy są w większości całkowicie skaliste i jałowe. Niektóre, w tym Kos, Rodos i Ikaria, wyróżniają się obecnością naturalnych źródeł, większą ilością drzew i zieleni. Na wyspach Dodecanese zabytki cywilizacji i współczesne zabudowania – charakterystyczne białe domki i wioski rybackie – spotykają się z surową i nieprzystępną naturą. Warto w czasie rejsu zatrzymać na co najmniej kilku, by móc je porównać – dojrzeć ich wyjątkowość.
Najważniejszą pod względem historycznym i kulturowym jest sławna Rodos. Spośród wielu atrakcji dość wymienić Pałac (Zamek) Wielkich Mistrzów, Lindos, Jalyssos i Dolinę Motyli. Zaraz po Rodos wymienić należy Patmos, czyli „Jerozolimę Morza Egejskiego”, miejsce, w którym postała Apokalipsa św. Jana. Dalej: wyspę Kos, pełną odkryć archeologicznych, świadectw wojen krzyżowych oraz zabytków kultury bizantyjskiej. Kalymnos to wyspa poławiaczy gąbek. Obok klasztorów, kościołów, muzeum bizantyjskiego i charakterystycznych wielokolorowych domków znajdziemy tu niezwykłe zjawiska przyrodnicze: jaskinie, urzekające plaże, źródła termalne – scenerię niemal dziewiczą.  Wulkaniczna wyspa Nisiros zaskoczy nas malowniczymi i kontrastowymi widokami: zderzeniem mroku skał z bielą tradycyjnych domów o jasnych oknach i drzwiach.
Wielość wysp i różnorodność ich krajobrazów, ponadto sprzyjające warunki klimatyczne w sposób naturalny czynią z Archipelagu Dodecanese doskonały ośrodek żeglarski. Panuje tu klimat przejściowy, przechodzący z umiarkowanego w tropikalny, pełen słońca, z długim, suchym okresem letnim. Stałym zjawiskiem, które należy wziąć pod uwagę w czasie rejsu, jest wiatr północny. W lecie przeważa wiejący z północnego zachodu Meltemi. Wiatr ten wieje z pełną siłą głównie w lipcu i sierpniu, podmuchy od strony wysp są znacznie mocniejsze niż od strony otwartego morza. Szczególnie silne są te znad Patmos, Kalymnos, Nisiros, Tilos, Karpathos i Astypalei. Rejs na północ w momencie aktywności Meltemi jest możliwy. Lepiej jednak wybrać jednak kierunek południowy, podróż jachtem czy łodzią motorową jest wówczas i mniej ryzykowna, i mniej męcząca.