Santorini

CYKLADY
Cyklady, położone na środku Morza Egejskiego, tworzą najbardziej malowniczy archipelag Grecji – to „perła” Grecji. Archipelag liczy ok. 220 wysp, jak wskazuje etymologia – wysp skupionych „wokół” tej najważniejszej, niegdyś centrum religijnego i kulturowego – Delos. Większość z nich, łącznie z samą Delos, jest niezamieszkała. Podczas sześciogodzinnego rejsu możemy zwiedzić kolejno kilka wysp, przepływając sprawnie z jednej na drugą.
 

pokaż opis

Delos, święta wyspa, miejsce narodzin Apolla i Artemidy, funkcjonuje obecnie jako stanowisko archeologiczne. Bezcenne zabytki zajmują niemal całość jej niewielkiej powierzchni. Znajdują się tu m.in. Hermy, muzeum archeologiczne, Święte Jezioro z Tarasem Lwów, Świątynia Artemidy oraz Świątynia Apolla, Agora, teatr, Gimnazjum… Obok Delos sławę doskonałych ośrodków turystycznych i żeglarskich zyskały sobie również Mykonos, Melos, Folegandros, Amorgos, Sifnos, Seriofos, Kythnos, Kea, Andros i Tinos, Paros i Naksos, Syros, Ios oraz Santorini (Thira).

Mykonos to ośrodek modny i kosmopolityczny. Turyści zjeżdżają się tu nie z powodu jej walorów naturalnych, ale różnorodności rozrywek i atrakcji kulturalnych. Wśród żeglarzy możemy spotkać tu znanych artystów i intelektualistów. Sławne wybrzeże Mykonos – „Mała Wenecja” – zamieszkane niegdyś przez artystów, dzisiaj pełne jest gwarnych kawiarni, barów i klubów. Rozpoznawalne punkty wyspy to zatoka Ornos, stojący w porcie kościół, a także Cerkiew Paraportiani (Matki Boskiej z Tylnej Bramy). Jeszcze z jachtu, zbliżając się do wybrzeża, dostrzeżemy zwrócone ku morzu XVI-wieczne wiatraki. Są one widoczne z każdego punktu miasta Chora. W porcie witają żeglarzy pelikany – wśród nich maskotka Mykonos – Pelikan Petros. Warto zwiedzić położne na przeciwległych stronach wybrzeża Muzeum Folkloru oraz Muzeum Archeologiczne.

Wysunięta daleko na zachód Melos to wyspa pochodzenia wulkanicznego. W jej północno-zachodniej części, w centrum kaldery (zapadliska po stożku wulkanu) znajduje się jedna z najdoskonalszych i najbezpieczniejszych przystani Morza Śródziemnego – Adhamas. Na południu wyspy szczególnie warte uwagi jest położone wśród fantazyjnie formowanych skał kąpielisko Kleftiko. Znajduje się tu ponadto plaża Paleochori, której skały ogrzewają wydobywające się spod ziemi słupy pary. Melos to sławny ośrodek żeglarski i turystyczny. To tutaj odnaleziono znajdującą się obecnie w Luwrze Wenus z Milo.

Zaraz obok Melos znajduje się skalista Folegandros – „wyspa pokoju”. Tutaj możemy schronić się przed tłumami turystów, wyciszyć się i zrelaksować. Najlepiej cumować w Karavostasi, w czasie Meltemi radzimy jednak kierować się na zachód wyspy, do przystani w Vahti.

Z nastrojem Folegandros kontrastuje zabawowa atmosfera Ios. Położona między Naksos a Santorini, ze względu na szeroki repertuar nocnych rozrywek, znana jest jako „Królowa młodych turystów”. Dalej znajduje się malownicza, błękitna Amorgos – miejsce, w którym postawał film Luca Bessona pt. Wielki błękit. Z Santorini (Thira) wiążą się z kolei legendy o Atlantydzie i zatopionych przez morze Wyspach Szczęśliwych. W rzeczywistości wyspa z rozwijającą się na niej kulturą minojską zniszczona została przez erupcję wulkanu ok. 1550 r.p.n.e. Krajobraz Santorini utrzymany jest w tonacji brunatnej, po jej zachodniej stronie znajdują się strome klify, po wschodniej natomiast – żwirowe i piaszczyste plaże.

Największa wyspa archipelagu, wyspa Dionizosa, Andros, jest jednocześnie najżyźniejszą – w porównaniu z pozostałymi wyspami archipelagu jest ona wyjątkowo obficie nawodniona. Wciąż jednak jej krajobraz zdominowany jest przez skaliste wzgórza. Najwyższy szczyt Andros to Petalon (997 m). Od zawietrznej strony wyspy, podobnie jak po zawietrznej Folegandros, Tinos, Kea, Kos, Serifos, Amorgos i Sifnos, możemy spodziewać się silnych powiewów Meltemi. Duże prędkości wiatru i silny prąd wywołują również wiatry tunelowe w cieśninie między Andros i Evvia. Podobne zjawisko zaobserwować można w cieśnienie oddzielającej Paros i Naxos. Tinos oddzielona jest od Andros wąskim kanałem. Jej porty Panormos i Tinos, podobnie jak Batsi, Gavrion i Kastro na Andros, są zwykle niezatłoczone, a warto tu zacumować choćby po to, by poczuć niezwykłą atmosferę „wyspy cudów”. W cerkwi pod wezwaniem Panagia Evangelistria (Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny), należącej do tutejszego klasztoru znajduje się cudowna, przyciągająca pątników ikona Matki Boskiej. Sam klasztor znany jest jako „egejskie Lourdes”.

Paros to idealny punkt na trasie rejsu zarówno osób lubiących światowe rozrywki, jak i tych, które poszukują spokoju i pięknych widoków. Wśród atrakcji turystycznych wyspy znajdują się weneckie posiadłości, piaszczysta plaża Kolimbithres, tawerny, kafejki i piękne plaże Naoussa. Parikia, stolica wyspy, swój niepowtarzalny nastrój zawdzięcza wijącej się wśród tradycyjnej architektury sieci wąskich uliczek. Znajduje się tu wiele zabytków bizantyjskich: sławny kościół Ekatondapiliani z VI wieku oraz eksponaty zgromadzone w Muzeum Sztuki Bizantyjskiej. Naksos to największa z Cyklad. Stanowi ona istotny punkt w programie rejsu przede wszystkim ze względu na wspaniałe zjawiska przyrodnicze. Łąki opadające ku szerokim, śnieżnobiałym plażom, klify wcinające się w krystalicznie czyste morze, skały, wreszcie, doliny poprzecinane strumieniami tworzą krajobraz prawdziwie rajski. Dodajmy, że można tu spróbować przepysznego miodu, egzotycznych napojów z cytrusów oraz przeróżnych gatunków doskonałych serów.

Niezawodnie piękna pogoda, urzekające plaże, orientalna, śnieżnobiała architektura, powodują, że Cyklady uchodzą obecnie za najpopularniejszy region turystyczny i żeglarski Europy. Warunki rejsów nie należą tu jednak do najłatwiejszych – oceniane są jako średnie lub trudne w zależności od wybranej trasy. Żeglowanie w okolicach „wysp wiatrów” wymaga nie tylko specjalnego przygotowania, ale też znacznego doświadczenia. Nawigację utrudniają północny Meltemi oraz krótka fala, piętrząca się już od Halkidiki. Meltemi pojawia się w lipcu i słabnie dopiero we wrześniu. Największą siłę, 5-6B, a nawet 7-8B, osiąga w lipcu i sierpniu. Czasem wieje nawet trzy dni, ani na chwilę nie słabnąc. Aby rejs po Cykladach był satysfakcjonujący, powinien trwać minimum dwa tygodnie. Radzimy przy tym rozpocząć żeglowanie w Atenach, nie w Lavrion, ponieważ obszar ten jest lepiej chroniony przed silnymi wiatrami. Co istotne, nie powinniśmy wybierać się w te okolice jachtem mniejszym niż 44 stopy. Załoga Corba.pl zawsze służy pomocą przy opracowaniu bezpiecznej i interesującej trasy.

ceny podano w eur / tydzień
armator: Anchors Away