Preveza

Rozwinięta linia brzegowa, przystępne zatoki oraz gościnne przystanie, stwarzają doskonałe warunki dla turystyki wodnej. Na brzegach między wyspami miejsca do cumowania dostępne są wyłącznie dla jachtów. Wody są tutaj osłonięte od wiatru, który i tak rzadko kiedy osiąga większe prędkości. Okolice Wysp Jońskich stwarzają idealne warunki dla rejsu rodzinnego, spokojnego i niemal bezproblemowego. Od lipca do września wiatr wieje w stronę Morza Jońskiego z północnego-zachodu, najintensywniej w dwu pierwszych miesiącach. Czasami wieczorem pojawia się wiejący zwykle z północnego-wschodu „Katabatic”. Jacht należy chronić szczególnie przed wiatrem z południowym, który może nagle zmienić kierunek na północny, a jednocześnie gwałtownie się wzmocnić. Takim wiatrem może być „Scirocco”, niosący wilgotne, gorące powietrze oraz czerwony piasek Sahary. Widoczność ograniczają tutaj czasem opary gorąca lub poranne mgły, utrzymujące się zwłaszcza w Kanale Korfu oraz północnych rejonach wyspy Korfu. Mgła jednak szybko podnosi się pod wpływem ciepła, natomiast gorące powietrze oczyszczane jest przez przelotne letnie deszcze. Skały i płycizny nie stanowią tutaj raczej zagrożenia. Jest ich niewiele, a przy tym są doskonale widoczne pod krystalicznie czystymi wodami Morza Śródziemnego.
Każda z siedmiu wysp to nie tylko znakomicie wyposażona technicznie baza dla jachtów. To również doskonałe miejsce odpoczynku – życie toczy się tu nieśpiesznie między bujnie rozwijającą się naturą a wielowątkową, pamiętającą o tradycji i wciąż twórczą kulturą. Każda z wysp obok centrum jachtingowego posiada bogatą ofertę turystyczną, obejmującą pola golfowe, pola do gry w krykieta, sauny, baseny itp.
Największa z nich, wyspa Korfu jest zarazem największym ośrodkiem żeglarstwa morskiego w południowo-wschodniej Europie. Mieszkańcy pamiętający o nimfie uwiedzionej przez Posejdona wolą nazywać ją Kerkyrą. Urzekającą florę „zielonej wyspy” opisywał Homer. Korfu leżała u kresu wędrówki Odyseusza, gościła zarówno Napoleona i cesarzową Sisi, jak i Byrona, stanowiła miejsce wypoczynku i Brytyjczyków, i Rosjan. Odnajdziemy tu spokój plaż i cień wszechobecnych gajów oliwnych. Będziemy mogli włączyć się też w wir niekończącej się, angażującej tak mieszkańców, jak przyjezdnych fety. Antipaxi to wyspa mała i przytulna, pełna zieleni i kojących krajobrazów. Paxi natomiast pulsuje energią. Ważnym elementem życia wyspy jest tradycja – mieszkańcy, znani z gorącego temperamentu, pielęgnują ją z prawdziwym entuzjazmem. Widać to w czasie obchodów lokalnych świąt takich jak święto ku czci Świętej Dziewicy (15 sierpnia) czy też patrona Paxi, Agiosa Charalambosa (10 lutego). Obok wydarzeń związanych ściśle z religią i tradycją, mają tu miejsce również festiwale: Międzynarodowy Festiwal Muzyki (od sierpnia do września) oraz Wiosenny Festiwal Muzyczny (w maju). Gospodarzem obu festiwali jest miasto Logos.
Lefkada dostarcza wielu atrakcji amatorom historii, a także turystom zainteresowanym kulturą i religią Grecji. Zwiedzić tu można muzeum archeologiczne, muzeum sztuki użytkowej „Orfeusz”, a nawet muzeum gramofonów. Ponadto, znajduje się tu pięć znaczących rozmiarów świątyń, wśród nich kościół pod wezwaniem Agiosa Ioannisa Antzoussisa, kościół Objawienia NMP oraz monasterium Panagia Faneromeni. Szlakiem Odyseusza Możemy skierować nasz jacht w stronę Itaki lub Kefalonii – któraś z nich była jego domem. Na obu wyspach skupione są muzea, zabytki oraz znaleziska archeologiczne. Poznając historię i mitologię Grecji, możemy jednocześnie rozkoszować się pięknem przyrody – plaż, gór, a także zjawisk tak niezwykłych jak jaskinia Drogarati na Kefalonii. Podobnie jest na Zakynthos, ekologicznym skarbie zatopionym w krystalicznie czystej wodzie, wyspie o zaskakująco ukształtowanej powierzchni, miejscu, w którym żyje jedyny przedstawiciel żółwi morskich rodzaju Caretta. Nie mniej imponującą jest wyspa Kythira. Łakomy kąsek dla turystów, nie rozpieszcza jednak żeglarzy. Cieśnina Kythira, tworzona przez południowo-wschodni półwysep Peloponezu oraz wyspy Elafonissos i Kythirę, stanowi jeden z najbardziej niebezpiecznych regionów nawigacji na Morzu Śródziemnym. Jachty nadpływające z Aten, Istambułu oraz znad Morza Czarnego narażone są tu na mocne wiatry, a nawet rozbicie o Cape Malea.